Küresel doğalgaz piyasaları, 2022–2023 arz şoklarının ardından 2025 itibarıyla yeni bir denge arayışına girmiştir. LNG arzındaki hızlı artış, bölgesel fiyat yakınsaması ve artan piyasa likiditesi, doğalgazı geçiş döneminin stratejik bir yakıtı olarak yeniden konumlandırmaktadır. Bu çalışma, 2025 yılı gelişmeleri ve 2026 görünümü çerçevesinde küresel doğalgaz piyasalarının yapısal dönüşümünü analiz etmektedir. Bulgular, LNG’nin küresel entegrasyonu güçlendirdiğini, Asya merkezli talep dinamiklerinin belirleyici hale geldiğini ve doğalgazın elektrifikasyon çağında enerji güvenliği açısından kritik bir tampon rol üstlendiğini göstermektedir.

Küresel enerji sistemi, artan elektrik talebi, yenilenebilir enerjinin hızlanan yayılımı ve jeopolitik belirsizlikler eşliğinde yeniden şekillenmektedir. Bu dönüşüm sürecinde doğalgaz, bir yandan fosil yakıtlardan çıkış baskısı altında kalırken, diğer yandan esnekliği ve ticari altyapısı sayesinde enerji güvenliğinin temel bileşenlerinden biri olmaya devam etmektedir. Özellikle sıvılaştırılmış doğalgaz (LNG), bölgesel piyasalar arasındaki sınırları zayıflatarak

2025 yılı, küresel doğalgaz piyasaları açısından bir geçiş yılı niteliği taşımıştır. Yılın ilk yarısında arz koşulları görece sıkı kalırken, yılın ikinci yarısında LNG arzındaki çift haneli büyüme piyasalardaki baskıyı hafifletmiştir. Küresel gaz talep artışı 2025’te %1’in altında kalmış; bu durum zayıf sanayi faaliyeti ve yüksek spot LNG fiyatlarıyla ilişkilendirilmiştir

Buna karşın, Avrupa ve Kuzey Amerika’da hava koşullarına bağlı olarak talep artışı gözlenirken, Asya ve Avrasya’da tüketim görece zayıf seyretmiştir. Bu tablo, doğalgaz talebinin artık yalnızca ekonomik büyüme ile değil, iklim koşulları, elektrik üretim karması ve piyasa sinyalleriyle şekillendiğini göstermektedir.

2025’in ikinci yarısından itibaren hız kazanan LNG arz artışı, küresel doğalgaz piyasalarının yeniden dengelenmesinde belirleyici olmuştur. Özellikle Kuzey Amerika kaynaklı yeni sıvılaştırma projeleri, küresel arzı önemli ölçüde artırmış ve 2026 için daha gevşek piyasa koşullarının zeminini hazırlamıştır .

Bu gelişme, Avrupa ve Asya fiyatları arasındaki korelasyonun tarihsel olarak en yüksek seviyelere ulaşmasına yol açmıştır. Bölgesel piyasalar arasındaki bu yakınsama, LNG’nin “hedef serbestliği” özelliği sayesinde küresel bir dengeleyici işlev üstlendiğini ortaya koymaktadır.

2026 görünümü, küresel doğalgaz talep artışının ağırlıklı olarak Çin ve gelişen Asya ekonomileri tarafından sürükleneceğine işaret etmektedir. Asya-Pasifik bölgesinin küresel talep artışının yaklaşık yarısını oluşturması beklenmektedir

Bu eğilim, küresel doğalgaz piyasalarının merkezinin giderek gelişmekte olan ekonomilere kaydığını göstermektedir. Aynı zamanda Asya ülkelerinde hız kazanan piyasa reformları—üçüncü taraf erişimi, tarife sadeleştirmeleri ve merkezi tedarik modelleri—doğalgaz ticaretinin daha rekabetçi ve şeffaf bir yapıya evrilmesine katkı sunmaktadır.

Avrupa Birliği’nin Rusya kaynaklı doğalgaz ithalatını aşamalı olarak sonlandırma kararı, küresel doğalgaz ticaretinde tarihsel bir kırılma noktası yaratmıştır. Bu karar, Avrupa’nın LNG’ye olan bağımlılığını artırırken, aynı zamanda uzun vadeli kontratlara olan ilgisini de yeniden canlandırmıştır

Avrupa örneği, doğalgazın artık yalnızca ekonomik değil, jeopolitik ve stratejik bir emtia olarak değerlendirildiğini açıkça ortaya koymaktadır.

Yenilenebilir enerji kapasitesindeki artış, doğalgazın elektrik üretimindeki payını orta vadede baskılasa da, sistem esnekliği açısından doğalgazın önemi devam etmektedir. Rüzgâr ve güneş gibi değişken kaynakların yaygınlaşması, gaz santrallerini dengeleyici ve yedekleyici bir unsur haline getirmektedir.

Bu bağlamda doğalgaz, elektrifikasyon çağında geçiş yakıtı olmanın ötesinde, sistem güvenliği sağlayan bir altyapı girdisi olarak yeniden tanımlanmaktadır.

Küresel doğalgaz piyasaları, LNG arzındaki artış, bölgesel fiyat yakınsaması ve hızlanan piyasa reformları sayesinde daha entegre ve likit bir yapıya doğru evrilmektedir. 2025–2026 dönemi, doğalgazın hem enerji güvenliği hem de elektrifikasyon sürecindeki rolünün yeniden tanımlandığı bir eşik olarak değerlendirilebilir.

Bu dönüşüm, doğalgazı kısa vadeli bir çözüm olmaktan çıkararak, enerji dönüşümünün stratejik denge unsurlarından biri haline getirmektedir. Ancak bu rolün sürdürülebilirliği, piyasa tasarımları, uzun vadeli yatırım sinyalleri ve iklim politikaları arasındaki uyuma bağlı olacaktır.